W 1904 roku wychowanie fizyczne w szkołach średnich przechodziło okres intensywnej formalizacji, kładąc nacisk na dyscyplinę, zdrowie i precyzję ruchu. Ówczesne zajęcia, często określane mianem „treningu fizycznego” (ang. physical training), opierały się na europejskich systemach gimnastycznych, głównie niemieckim i szwedzkim.